నేను నక్షత్రాల్ని ఏరుకుంటు
ఆకాశమంతా తిరుగుతాను.
నువ్వు చుక్కల్లోంచి ఉల్కల్లోకి
ఉల్కల్లోంచి గ్రహాల్లోకి
గ్రహాల్లోంచి శకలాల్లోకి
శకలాల్లోంచి వలయాల్లోకి
పిడికిట్లోకి రాకుండా
చలిస్తూనే ఉంటావ్.
తెలివిగా శూన్యంలో
శిధిలమవుతు,
కనపడని చీకట్లో
నవ్వుతుంటావ్.
-
నేను పావురాల్ని సృష్టిస్తు
ఇంద్రజాలం చేస్తాను.
నువ్వు సంగమాల్లోంచి సందేశాల్లోంచి
మనుషుల్లోంచి మనసుల్లోంచి
అక్షరాల్లోంచి అభిమానాల్లోంచి
ఊహల్ని,నన్ను చెరిపేస్తు చెరవేస్తు
టోపిలోనే దాక్కొని
రెక్కలన్నీ కోసేస్తావ్.
నా కళ్ళముందే
రక్తం చిందుతుంటే,
కారణాలు చూపిస్తూ
నిందలూ వేస్తావ్
-
నిన్నెప్పటికి చూడలేనని
ఎందుకో బాధ లేదు.
ఎందుకని అడిగేంత
అవసరమూ లేదు.
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి